over de galerie

 exposities/gebeurtenissen

 kunstenaars

 Nederlands Poëzie Centrum

 contact




bart drost
www.bartdrost.nl


galerie de natris presenteert bart drost borduurt   2019

zaterdagmiddag 30 november 2019 van 15.00 tot 17.00 uur

30 november 2019


Bart Drost borduurpakket 2019
genummerd en gesigneerd in een oplage van 25.

Galeriehouder Wim de Natris leidt in. Beeldend kunstenaar Bart Drost vertelt over zijn werk. Filosoof Jan van Avezaath spreekt over de waarde der dingen.

Tijdens het bewonderen en borrelen daarna zullen drie door de kunstenaar zelf geborduurde teksten bij opbod worden verkocht.

De catalogus is tijdens de presentatie te koop voor € 175,00, vanaf 1 december 2019 € 200,00.




zomertentoonstelling en garde! een pneumatisch project    2018

installatie

21 juni tot en met 2 september 2018


De experimenteerlust van Bart Drost

Gedurende zijn lange kunstenaarsloopbaan experimenteert Bart Drost graag en veel met de onuitputtelijke mogelijkheden die de kunstgeschiedenis en de beeldende middelen en technieken te bieden hebben.

Dit jaar heeft hij twee bijzondere experimenten in petto die worden uitgevoerd in Galerie de Natris en binnen het Kunstenaarsinitiatief ALARM in Beugen (NB). Bij beide projecten zet hij in op process-art, een vorm van kunst waarbij het creatieve proces of het registreren van het proces (natuurprocessen) belangrijker is dan het uiteindelijke resultaat. In het project in Galerie de Natris maakt hij daarbij gebruik van lucht (pneumatische kunst, een kunstvorm waarbij gebruik gemaakt wordt van lucht of gas). Deze vormen van kunst komen we voor het eerst tegen in de jaren ’60 van de vorige eeuw bij de Arte Povera, Concept Art, Happening en Land-Art.

Het eerste project, Gras Groeit Glas, startte in april dit jaar in het weiland bij het huis van beeldend kunstenaar Ans Verdijk (initiatiefneemster ALARM). Twintig gezandstraalde glasplaten met afbeeldingen van speelse naakte jongens, een regelmatig voorkomend onderwerp in Drost’s werk, zijn in een losse compositie boven op het gras gelegd. Tot in de herfst van dit jaar blijven ze daar liggen, in weer en wind. De kunstenaar vraagt zich daarbij af wat er gaat gebeuren wanneer hij de dingen op zijn beloop laat. Groeit het gras verder onder de planten? Worden de platen opgetild? Zal de natuur overwinnen?
De resultaten van zijn observaties van het proces publiceert hij maandelijks op zijn website.

Het project En garde! in Galerie de Natris is van kortere duur, het vindt plaats in de maanden juli en augustus 2018. Het project is ook anders van karakter. In Gras Groeit Glas grijpt hij in met bestaand werk op de natuur en volgt daarna over een lange periode wat er vervolgens gebeurt. Bij het project En garde! maakt de kunstenaar gebruik van lucht. Hij blaast 400 ballonnen op en transformeert die tot zwaarden. Het opblazingsproces en het transformeren zijn onderdeel van het kunstwerk. Het kunstwerk zelf is uiteindelijk een grote berg van ballonzwaarden. Maar ballonnen lopen langzaam leeg. De zwaardenberg slinkt en wat zal er uiteindelijk overblijven? Wat eerst nog een stoere berg van zwaardballonnen was vervalt onherroepelijk tot een vormloos bergje verschrompelde ballonzwaarden. Hoe die berg eruit gaat zien blijft tot het einde toe een verrassing. Dat proces is door het publiek te volgen door de etalageruit van de galerie. Het wordt tegelijkertijd vastgelegd door een camera, zodat straks het proces filmisch te volgen is. Ook hier weer is de nieuwsgierigheid van de kunstenaar de belangrijkste drijfveer.

Of lijkt dat maar? Inhoudelijk onschuldig, kinderspeelgoed, maar zwaarden roepen altijd beelden op van oorlog en strijd, van vechten. Wil de kunstenaar met dit project soms aangeven dat elke vorm van strijd een zinloos gebeuren is, zoals Don Quichot, de vernuftige man uit La Mancha zijn hopeloze strijd met het zwaard voerde? Misschien wel een metafoor voor het fenomeen oorlog an sich?






kleiwerken   2013

keramiek

12 mei tot en met 23 juni 2013


Bart Drost

Kleiwerken

“Ik sta met mijn voeten op de grond en stamp in de klei” , woorden van de Nijmeegse beeldend kunstenaar Bart Drost om kort samen te vatten hoe zijn “stamptekeningen” tot stand zijn gekomen. Kleiwerken die hij maakte tijdens zijn tweede driemaandelijks verblijf als artist in residence in 2007 in het sundaymorning@ekwc, voorheen beter bekend als het Europees Keramisch Werk Centrum, in Den Bosch. Deze bijzondere kleiwerken worden nu voor het eerst publiekelijk tentoongesteld in Galerie de Natris.

Bart Drost noemt zijn verblijf in het EKWC wel eens schertsend “een heel lang speelkwartier”. Spelen levert altijd iets op, hoewel dat op het eerste gezicht niet altijd “nuttig” of “functioneel” lijkt te zijn, en dit is voor de kunstenaar dan ook zo het geval geweest. Hij ontdekte dat je met porselein en gerecyclede klei hele “leuke” dingen kunt doen zoals pletten met de hand en stampen met blote voeten. Wat het resultaat van dat gestamp was, is niet zo toevallig als het lijkt, want sterk afhankelijk van waar en in welke hoeveelheid de klei binnen het afgepaalde gebied wordt aangebracht. Het geëxperimenteer, ook met kleur en glazuren, leverde fascinerende vormen en composities op. Wel enorm kwetsbaar. Om de “sculpturen” weerbaarder te maken was het noodzakelijk de achterkant te verstevigen. Dat moest natuurlijk niet ten koste gaan van het oorspronkelijke beeld. Een houten plaat uitgezaagd in de vorm van het kleiwerk bleek de ultieme oplossing.

Deze houten achterplaat werd het karakteristieke element van de werken: aan de voorzijde van het beeld plaatst Drost een identieke beschermende plaat, nu gelakt in een heldere kleur. Een gruwel voor de ware keramist. Grijpt Drost hier terug op zijn artistieke vorming als docent beeldende vakken geschoold in textiele werkvormen (TeHaTex, Nijmegen) en als beeldend kunstenaar in de toenmalige Afdeling Monumentaal Textiel van de Rietveld Academie (Amsterdam)? Hoe het ook zij, het resultaat is verbluffend: een ingepakte kwetsbare plaat keramiek, beschermd, verhuld, nieuwsgierig makend, een aangekleed kunstwerk.

De kleiwerken van Bart Drost vragen om een actieve en nieuwsgierige toeschouwer die zich wil laten verrassen. Hij moet - als hij het kunstwerk in al zijn kwetsbaarheid wil zien - heel voorzichtig het object als het ware uitkleden. En wat is er spannender dan dat!

Het verslag van het verblijf in het EKWC staat beschreven in een in eigen beheer uitgegeven boekje: Bart Drost, .ekwc blogboek. The Story Of The Endless Freedom, Nijmegen 2007.






site (c) martijn meeldijk & galerie de natris