over de galerie

 exposities/gebeurtenissen

 kunstenaars

 Nederlands Poëzie Centrum

 contact




cornelia bruinewoud


verplaatst naar 13 september - 18 oktober 2020   2020

schilderijen

13 september tot en met 18 oktober 2020






there seems to be a time    2020

schilderijen

13 september tot en met 18 oktober 2020


Ongeveer tien jaar geleden was Cornelia Bruinewoud (Emmen 1958) in haar artistieke onderzoek naar de invloed van de tijd in de dingen om ons heen - een verschijnsel dat kunstenaars bezig hield sinds de uitvinding van de tijd - vast te leggen in ruimtelijk werk. Bij een tentoonstelling in 2011 in Galerie de Natris was geen ruimtelijk werk meer te zien, slechts non-figuratief werk en zwarte pentekeningen van bergen en rotsen op een wit grondvlak. Haar onderzoek kreeg hiermee een meer conceptueel karakter, werd meer wetenschappelijk en filosofisch van aard.

Nu, tien jaar later is de link met de werkelijk bestaande wereld, behalve die van de beeldende middelen, helemaal niet meer in beeld en is nadrukkelijk non-figuratie uitgangspunt. Wel is er nog een vage herinnering aan het figuratieve. In al haar door leegte gekenmerkte schilderijen bevindt zich een ‘organische” vlek naast de geometrische figuren in de leegte van het beschilderde vlak. Die picturale vlek lijkt een verwijzing naar de vroegere pentekeningen van onderdelen van bergen, rotsformaties en grote steenblokken en staat in tegenstelling met de geometrische lineaire vorm(en) die eveneens altijd in de geschilderde leegte te zien zijn.

Wat nu een belangrijk punt in haar onderzoek van de verbeelding van de tijd is, is de compositie van de verschillende elementen in het verder lege vlak. Niet vreemd. Kunstenaars als Wassily Kandinsky en Piet Mondriaan kwamen er in hun artistiek onderzoek ook op uit. Zoals Mondriaan wekenlang bezig kon zijn om de juiste plek van zijn lijnen en kleur- en lege vlakken in harmonie met elkaar te brengen, zo kan Cornelia Bruinewoud maanden bezig zijn om haar vlakken en lijnen in de juiste positie ten opzichte van elkaar te brengen. Niet alleen vanuit de drang om een harmonische compositie te scheppen, maar ook dat het minimale verplaatsen hiervan ook een onmiddellijk en verrassend effect heeft op het geheel. De kunstenaar stelt zich dan eigenlijk op als een wetenschapper die minutieus onderzoek en experimenteert met wat een minimale verandering kan opleveren.

In haar verbeeldend onderzoek naar het verbeelden van de tijd, waarin tijd en materie voor haar onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, zoals zijzelf zegt, stelt Cornelia Bruinewoud zich op als beeldende kunstenaar, wetenschapper en filosoof. Het werk in deze expositie in Galerie de Natris laat de voortgang van dat onderzoek zien en tegelijkertijd wordt duidelijk dat het onderzoek nog niet is afgelopen, zoals uitgedrukt in de titel There seems to be a time.

De laatste dag van de expositie is zondag 18 oktober 2020.

De galerie is open op zondag van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak.




recent werk   2011

pentekeningen op doek en schilderijen

11 september tot en met 16 oktober 2011


Opening zondag 11 september om 15.00 uur door Bram Oostra, beeldend kunstenaar

Over Cornelia Bruinewoud door Wim de Natris

Wachten op de bergen , is de titel van de installatie van Cornelia Bruinewoud die tijdens de 11e Salon der Künstler vorig jaar in Museum Kurhaus in Kleve (D) stond opgesteld. Een indrukwekkend ruimtelijk werk bestaande uit 84 keien, die in evenzoveel aluminium bakken gevuld met water waren gelegd, opgesteld in strakke rijen. De toeschouwer kon in zijn verbeelding de eindeloos langzame tijd ervaren door te wachten op het uitgroeien van deze in het water gelegde stenen tot enorme bergen.

Wat doet de tijd met de dingen om ons heen en hoe is die invloed van de tijd zichtbaar in de dingen om ons heen? Die vragen pakt de kunstenares via verschillende artistieke beeldende wegen aan. Vaak ruimtelijk. Soms ter plekke in het landschap in de vorm van land art-achtige projecten, dan weer door een soort conceptueel landschap in de vorm van een installatie in een tentoonstellingsruimte, zoals de installatie “Wachten op de bergen”. Maar ook in het platte vlak zoekt Bruinewoud naar artistiek beeldende oplossingen voor haar vragen. In minimale, bijna conceptuele vormen in sobere composities maakt zij als het ware haar “onderzoeksverslagen”: het letterlijke landschap, waaraan de slijtageslag van de tijd af te lezen zou kunnen zijn is vrijwel verdwenen. Het weinige houvast in de verwijzingen van het beeld naar de processen in de werkelijkheid kan de beschouwer op basis van eigen waarneming, ervaring en verbeeldingskracht zelf oproepen.

In de reeks pentekeningen “Vorm en Leegte” die nu in Galerie de Natris te zien is, blijft de vraag de vraag naar de tijd de dezelfde. Het spanningsveld is puur alleen met artistieke middelen tot stand gebracht. Subtiele zwarte lijnen op een maagdelijk witte achtergrond: de lijnen markeren de vorm -de rotsen, het gebergte-, het wit geeft de leegte aan. En ook hier kan de beschouwer zijn eigen verbeeldingskracht op volle toeren laten draaien.
“Vorm en leegte” is de neerslag van het onderzoek uit de laatste twee jaar met het alleenrecht van het tweedimensionale. Een onderzoek dat geconcentreerd is op verslaglegging door middel van een bijzondere techniek: pentekeningen op doek, waarin hele subtiele veranderingen in het beeld het proces van de knagende tijd in het gesteente van een berg zichtbaar worden gemaakt. Een eigenlijk niet voor het oog waarneembaar proces kan op die manier toch waarneembaar worden gemaakt.

Naast de pentekeningen zijn ook enkele recente acrylverf schilderijen tentoongesteld die aansluiten bij de pentekeningen op doek en tegelijkertijd illustratief zijn voor de continuïteit in het domein van het onderzoeksveld van Cornelia Bruinewoud door middel van het medium schilderen.

Cornelia Bruinewoud woont in Beek-Ubbergen en heeft haar atelier in Nijmegen.

Cornelia Bruinewoud: http://www.corneliabruinewoud.nl/








site (c) martijn meeldijk & galerie de natris