over de galerie

 exposities/gebeurtenissen

 kunstenaars

 in stock

 contact

 links




gonda van der zwaag
Gonda van der Zwaag: www.gondavanderzwaag.nl


HOORNBOOM   2010

installatie

5 december 2010 tot en met 16 januari 2011


Op 5 december om 15.00 uur zal de expositie door Joost van Luyken, sponsor van een deel van de expositie en eigenaar van metaalbedrijf Melamo BV, Helmond, geopend worden.

Over Gonda van der Zwaag door Wim de Natris

Elke expositie van werk van Gonda van der Zwaag is anders. Deze inventieve en ondernemende kunstenaar uit Plasmolen exposeert nu na enkele jaren weer bij Galerie de Natris. Ook deze tentoonstelling in de vorm van een installatie is verrassend anders dan de eerdere tentoonstellingen.
Wie de vorige exposities heeft gezien of het oudere werk van de kunstenaar kent zal onmiddellijk opvallen dat haar manier van werken een verandering heeft ondergaan, maar dat haar artistieke zoektocht naar het raadsel van het leven en het sterven nog steeds niet is afgelopen.

De kunstenaar gebruikt geen objets trouvés meer uit de natuur, zoals skeletten, takken, stenen en schelpen, maar schept zelf de vormen. De natuurlijke “materialen” zijn nu vervangen door kunstmatig door de mens vervaardigde materialen: cortenstaal, RVS, aluminium en anno nu zelfs polyester, al dan niet voorzien van een verflaag.
De vormen zijn echter nog steeds ontleend aan de natuur, zoals recente werken als de “Vliedende zielen” en de “Windvogels” laten zien.

Zo gebruikte Gonda van der Zwaag vijf jaar geleden voor haar installatie A en Ω (Galerie De Natris 2005) nog echte bomen. De installatie de HOORNBOOM die nu in de galerie te zien is bestaat uit een kunstmatig bos. Het bos is samengesteld uit polyester en metalen bomen. De vormen van de bomen zijn een combinatie van een boom met takken in vormen die lijken op dierenhoorns. Niet zo verwonderlijk: voor de kunstenaar staat de boom voor levensdrift in het streven naar het licht; de hoorn staat symbool voor de klare lijn en het gevaar. Gevaar en levensdrift vallen samen in één vorm: de boom met de naar het licht omhoog reikende hoornachtige takken.

Gonda van der Zwaag zet met deze materiaalkeuze een resolute stap. Zij maakt geen letterlijk gebruik meer van voorwerpen uit de natuur, maar schept zelf nieuwe vormen. Vormen die weliswaar wel door de natuur zijn geïnspireerd.
Een “wandeling” door het kunstmatige bos roept gemengde gevoelens op, immers levensdrift en dodelijke dreiging zijn tegelijkertijd zichtbaar en voelbaar. De HOORNBOOM-installatie is het punt waarop Gonda van der Zwaag op dit moment is aangeland in haar al dertig jaar lange artistieke zoektocht naar het verbeelden van het onlosmakelijk met het leven verbonden fenomeen van vergankelijkheid.

De kunstenaar lijkt meer bespiegelend geworden. De harde confrontatie met directe uitdrukkingen van vergankelijkheid, leven en dood door het laten zien van skeletten en andere dood-zijnde objecten, heeft Gonda van der Zwaag nu vervangen door esthetische vormen. Het oogt vriendelijker, maar dat wat ze te vertellen heeft is hetzelfde gebleven.














alpha en omega   2005

installatie

30 oktober tot en met 4 december 2005


Over Gonda van der Zwaag door Wim de Natris.

Vergankelijkheid blijft intrigeren.
De Plasmolense Beeldend Vormgever Gonda van der Zwaag maakt al 25 jaar objecten en installaties die de vergankelijkheid verbeelden. Ze verhalen over een wereld van lang vergane culturen en rituelen. De materialen, zoals veren, botjes, schedels, takken, schelpen, horens en hout, komen meestal rechtstreeks uit de natuur.

Bij haar vader in de schuur, die schrijnwerker was, wilde ze al als klein meisje meeknutselen. Het knutselen op allerlei gebied bleef; zoals breien, borduren, sieraden maken, spinnen, weven, etsen, tekenen, schilderen, ontwerpen. Maar uiteindelijk heeft het beeldende werk de overhand gekregen en heeft ze van 1975 tot 1980 de afdeling Plastische Vormgeving aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam bezocht. Na deze opleiding heeft ze een jaar in Spanje gewerkt, waar vooral ingrepen in de natuur op foto werden vastgelegd. Met deze fotoseries is ze geballoteerd en aangenomen bij de Nederlandse Kring van Beeldhouwers waar ze tot nu toe nog steeds lid van is. Deze vereniging is van grote invloed geweest op haar ontwikkeling door de contacten en de gezamenlijke tentoonstellingen welke ze ook zelf mee organiseerde. Daarnaast heeft ze jaren het ballotagesecretariaat van deze vereniging behartigd.
De objecten, geëxposeerd bij Galerie de Natris, ademen de vergankelijkheid. De dunne scheidslijn tussen leven en dood is voelbaar, zoals bij het object “Alfa en Omega” waar de dood in een nest rust. Of bij het object “I.U.V.D.” waar je de geprepareerde eekhoorn als het ware geboren ziet worden tussen de paardenkaken. Bij de toeschouwer kan het een emotie van melancholie en ontroering oproepen. De speciale inrichting van de galerie zal men niet verwonderlijk vinden als men weet dat de kunstenaar midden in het bos aan de rand van het Zevendal woont en omgeven word met de elementen van de natuur waaruit zij put om tot haar objecten en installaties te komen. De tweede passie, het zingen, is onlosmakelijk met het beeldend werk verbonden geraakt doordat ook de liederen die zij bij haar werk kiest zeker over het leven, de liefde en de dood gaan.

Op zondag 4 oktober om 15.00 uur wordt de tentoonstelling door Peter Breed, beeldhouwer, geopend.

















site (c) martijn meeldijk & galerie de natris