over de galerie

 exposities/gebeurtenissen

 kunstenaars

 in stock

 contact

 links




jan hendriks


nieuw werk   2017

schilderkunst

7 mei tot en met 18 juni 2017


Jan Hendriks (Tilburg 1946) is opgeleid als beeldend kunstenaar aan de toenmalige Academie Beeldende Vorming Tilburg (Fontys Hogeschool voor de Kunsten) en aan Academie Beeldende Vorming, Amsterdam (sinds 2015 Breitner Akademie). Hij woont en werkt in Landsmeer, vlak bij Amsterdam.

De term “concrete kunst” hoor je vaak in verband met het werk van Jan Hendriks. De uitdrukking is gelanceerd in 1930 door Theo van Doesburg, een van de oprichters van De Stijl in 1917. Van Doesburg zag een wezenlijk onderscheid tussen de abstracte kunst van iemand zoals Kandinsky, die intuïtief en emotioneel was en de abstracte kunst, zoals hij nastreefde. Een manier van uitdrukken, die hij concrete kunst noemde. Concrete kunst was ook abstract, maar dan gebaseerd op rationele grondslag. Universele kunst die voor iedereen begrijpelijk zou moeten zijn.

Hendriks houdt niet van die soort bestempelingen. ‘Ik werk met eenvoudige vormen en materialen, karton, papier, hout, mdf, foam board. In eenvoudige ritmische composities…... Eenvoudig betekent een rechte lijn, eenvoudiger dan een vlak, een vierkant, eenvoudiger dan een rechthoek. Alles wat overbodig is mag weg. Eenvoudig betekent ook wit.’ Wat hij maakt stelt niets voor.

Maar met de minimale beeldtaal kun je toch heel veel. Voortdurend onderzoekt de kunstenaar wat je daar allemaal mee kunt doen. Door herhaling van geometrische elementen in witten en grijzen, kun je een breed scala van oplossingen scheppen. In deze tentoonstelling in Galerie de Natris laat Jan Hendriks zien dat de mogelijkheden nog lang niet zijn uitgeput. Nieuwe stappen voor de kunstenaar op nog lang niet geheel ontgonnen terrein. Niet alleen voor het oog, maar ook voor de geest. Voor het oog bestudeert Hendriks het effect wanneer je het geijkte kader, het klassieke ‘oervenster’ van het schilderij loslaat. Dat is weliswaar al eerder gebeurd bij de schilders van het ‘shaped canvas’ in de jaren zestig waarbij afscheid werd genomen van de klassieke begrenzingen zoals het rechthoekige, vierkante of cirkelvormige formaat, maar nog niet eerder bij het experimenteren met seriële geometrisch elementen. Voor de geest omdat hier een, overigens oude, vraag wordt gesteld. Waar houdt de voorstelling van een schilderij op, waar begint de buitenwereld van het werk?

En, is Jan Hendriks wel een schilder? Er wordt weliswaar geschilderd, of beter gezegd beschilderd, want zijn werken zijn in wezen beschilderde reliëfs. Ook daarmee exerceert de kunstenaar. Hij beweegt zich op het vlak van het twee- en driedimensionale. Dat ‘tweesporenbeleid’ stelt het concrete in het werk wel ter discussie. Want hoe concreet, hoe rationeel is het werk van deze kunstenaar eigenlijk? Je vraagt je af of het werk van Jan Hendriks bij nadere beschouwing toch eigenlijk eerder intuïtief en emotioneel is dan puur rationeel.

Kortom, Jan Hendriks roept met zijn werk, dat in zijn woorden niets voorstelt, toch wel veel interessante vragen op. Goed kijken naar zijn werk is zo een spannende visuele en bespiegelende ervaring.








site (c) martijn meeldijk & galerie de natris