over de galerie

 exposities/gebeurtenissen

 kunstenaars

 in stock

 contact

 links




mieke koenen


aktaion en artemis   2012

schilderijen

29 januari tot en met 4 maart 2012


Opening op zondag 29 januari om 15.00 uur door Maarten de Vletter, ontwerper stedenbouw, architectuur en landschap

Over Mieke Koenen door Wim de Natris

Mieke Koenen (Overloon 1952) is tijdens haar leven als professioneel kunstenaar altijd trouw gebleven aan haar oorspronkelijke inspiratiebron: het menselijk lijf. Potlood en penseel heeft zij daarbij altijd gehanteerd als instrumenten. Technische apparatuur zoals foto- en videocamera vallen als instrumentarium om de zaken die haar fascineren vast te leggen niet binnen haar verhaal. Niet, omdat ze daarvan de voordelen of mogelijkheden tot een andere beeldende taal niet onderkent, maar vanuit overtuiging dat de traditionele middelen ruim voldoende soelaas bieden om weer te geven wat zij op haar manier wil weergeven.

Dat Mieke Koenen die overtuiging met verve uitdraagt is op deze - alweer derde solotentoonstelling in Galerie de Natris - te zien. Haar onderwerpen put zij nog steeds uit de verhalenwereld van het Europese collectief geheugen, de Bijbel en de klassieke mythologie, waarbij de laatste jaren de klassieken duidelijk haar voorkeur hebben. Ook de fascinatie voor het menselijk lijf, vooral dat van haar seksegenoten, staat nu weer in het middelpunt van haar belangstelling. Zelfs nu krachtiger dan ooit met nog meer nadruk op het gewone alledaagse naakt-zijn, dat we vaak met een zekere schrik herkennen als we in de spiegel kijken. Geen Lucian Freud, wel net zo krachtig en heftig, maar subtieler en soms zelfs teder. Ook het naakt laat zich als het gewone schilderen.

Het tegenstrijdige van dat gewone is de keuze van Koenen voor het droevige lot van de Griekse koningszoon Aktaion die per ongeluk de badende Artemis ziet. De godin van de jacht ergert zich daaraan en verandert hem in een hert. Vervolgens wordt hij door zijn eigen jachthonden verscheurd. Niet bepaald een alledaags onderwerp. Toch weet de kunstenaar de kijker te dwingen terug te keren naar het gewone en wel door de figuren in het drama zo gewoon mogelijk af te beelden. Niet als een soort heldhaftige gespierbundelde bodybuilders, maar als blote mensen waarin wij onszelf terug kunnen zien. Dat stemt gerust.

Mieke Koenen heeft geen ingewikkelde theorieŽn over haar manier van werken. Niet nodig ook, want haar werk is kristalhelder: zij vindt het menselijk lijf prachtig om te schilderen ťn ze heeft plezier in het schilderen en tekenen zelf als menselijke activiteit. Dat plezier wil zij met ons delen in deze tentoonstelling.

Mieke Koenen: http://www.miekekoenen.nl/









site (c) martijn meeldijk & galerie de natris